De Wereldhandelsorganisatie (World Trade Organization = WTO) vormt samen met de Wereldbank en het Internationaal Monetair Fonds het trio gendarmen van de kapitalistische wereldeconomie: zij waken erover dat elk land zich houdt aan de werkingsregels van de geglobaliseerde economie, dwz de regels van een economie gedomineerd door de sterkste multinationale ondernemingen.

 

 

Waarom wil China lid worden van dit organisme dat zo duidelijk gericht is op het beschermen van de belangen van kapitalistische multinationals?
Zal de toetreding China volledig afhankelijk maken van de multinationals, zoals met zoveel andere ontwikkelingslandenhet geval is? Hoe komt het overigens dat China nog niet afhankelijk is na 20 jaar politiek van "open deur"?
Betekent de toetreding de definitieve doorstoot van the kapitalisme in China? Hoe komt het overigens dat China na 23 jaar hervormingen nog steeds socialistisch is? WTO bestaat slechts sinds 1995; haar voorgangster was de GATT, die zich vooral met invoerrechten en -belemmeringen bezighield; WTO is opgericht met de bedoeling een sterkerre organisatie te hebben met ruimere bevoegdheden. WTO heeft specifiek als taak handelsbelemmeringen en belemmeringen op buitenlandse investeringen af te schaffen; ontwikkelingslanden krijgen die regels opgelegd, practisch zonder inspraak; enkele jaren geleden kwam WTO al negatief in het nieuws toen bleek dat de rijke landen in een kleine groep aan het werken waren aan een akkoord om ontwikkelingslanden te verplichten multinationals volledig vrij spel te geven bij hun investeringen; ook de betere bescherming van intellectuele rechten - recent negatief in het nieuws met de processen rond patenten voor aids-remmers- behoort tot haar bevoegdheden.

Socialistische landen mochten traditioneel niet toetreden tot deze kapitalistische club. Toch zijn China, Rusland en Vietnam kandidaat leden. China zal normaal in november 2001, na een procedure van 15 jaar, toegelaten worden.

China is sinds de hervormingen van 1978 steeds meer verweven geraakt met de kapitalistische wereldeconomie.
"In 1978 begroeg de Chinese export slechts 5% van het bruto binnenlands product, in 1998 was dat meer dan 20%. China's deel in de werelduitvoer steeg van 0,78% in 1978 tot 3% in 1998